میلههای فولادی با سطح براق دستهای از محصولات فولادی نوردسرد با کیفیت بالا هستند. این میلهها دارای سطحی بسیار صاف و تمیز، تلرانسهای ابعادی دقیق و خواص مکانیکی برتر نسبت به میلههای فولادی نوردگرم معمولی هستند. سطوح آنها تمیز و فاقد پوسته (اکسید) بوده و معمولاً صیقلدهی شدهاند که در تضاد کاملی با سطوح زبر و شدیداً اکسیدشده میلههای فولادی نوردگرم استاندارد قرار دارند. این کیفیت سطحی از طریق فرآیند ویژهای به نام نوردسرد دقیق حاصل میشود که در آن بلیتهای نوردگرم بدون اعمال حرارت، تصفیه و ریزتر میشوند؛ بنابراین خواص فیزیکی و ویژگیهای عملکردی آنها بهطور اساسی تغییر میکند.
تولید میلههای فولادی براق عمدتاً شامل دو فرآیند کار سرد است که هر یک برای نیازمندیها و درجات مواد خاصی مناسب هستند. روش متداولتر، کشش سرد است که در آن میلههای نورد شده در دمای بالا ابتدا در حمام اسیدی شسته میشوند تا لایه اکسید سطحی از بین برود، سپس در دمای محیط با روغن روانکننده پوشش داده شده و از طریق قالبهای کاربید تنگستن کشیده میشوند. روش دیگر تولید میلههای براق پوستکنده یا ماشینکاریشده است که در آن میلههای نورد شده در دمای بالا به دستگاه ماشینکاری (تُرن) تغذیه میشوند تا با برداشتن لایه سطحی خارجی، قطر مطلوب حاصل شود؛ این روش سطحی بدون دکربوراسیون ایجاد میکند که برای کاربردهایی مانند سختکاری القایی بسیار مناسب است. برای کاربردهایی که بالاترین دقت و کیفیت سطحی را میطلبد، این میلهها ممکن است نیازمند فرآیندهای اضافی مانند سنگزنی بدون مرکز یا صیقلدهی نیز باشند.
تفاوتهای بین میلههای فولادی درخشان و میلههای فولادی معمولی نوردشده در دمای بالا قابل توجه است و مستقیماً بر انتخاب مواد در کاربردهای مهندسی دقیق تأثیر میگذارد. میلههای فولادی نوردشده در دمایی بالاتر از نقطه بازبلوری فولاد تولید میشوند. این میلهها معمولاً سطحی تیره و پوشیده از لایه اکسید (سکال) دارند، دارای محدوده تلرانس ابعادی گستردهتری هستند (معمولاً ±۰٫۰۰۹ اینچ برای میلهای به قطر ۱ اینچ) و خواص مکانیکی آنها عمدتاً توسط ترکیب شیمیایی و نرخ سردشدن تعیین میشود. در مقابل، میلههای درخشان مزایای مشخصی ارائه میدهند. اول، فرآیند پرداخت سرد سطحی درخشان، صاف و بدون لایه اکسید ایجاد میکند که از سایش ابزار و چسبیدن آلایندهها به دلیل وجود لایه اکسید جلوگیری میکند؛ زبری سطح آن معمولاً بسیار بهتر از محصولات نوردشده در دمای بالا است. دوم، دقت ابعادی بهطور قابل توجهی بهبود یافته است؛ محدوده تلرانس برای میلههای درخشان حدود ۰٫۱۰ میلیمتر (بسته به قطر) است که این مقدار تقریباً چهار برابر سختگیرانهتر از تلرانس محصولات نوردشده در دمای بالا با ابعاد معادل است. سوم، کار سرد میتواند مقاومت تسلیم و مقاومت کششی را حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد افزایش دهد که معمولاً نیازی به عملیات حرارتی گرانقیمت بعدی ندارد. چهارم و مهمترین مورد از نظر کارایی تولید، قابلیت ماشینکاری عالی میلههای درخشان است که امکان استفاده از سرعتهای برش بالاتر، دستیابی به پرداخت سطحی بهتر در قطعات ماشینکاریشده، افزایش عمر ابزار و کاربرد مناسب در ماشینهای تراش خودکار را فراهم میکند؛ در حالی که از میلههای نوردشده در دمای بالا در این ماشینها بهطور مؤثر استفاده نمیشود.
درجههای مواد میلههای فولادی براق شامل طیف گستردهای از درجات فولاد کربنی، فولاد آلیاژی و فولاد ضدزنگ است. درجات رایج فولاد کربنی عبارتند از ۱۰۱۸ برای ماشینکاری عمومی، ۱۰۴۵ برای کاربردهای با استحکام بالا، و درجات فولاد قابل ماشینکاری آسان مانند ۱۲L۱۴ و ۱۲۱۵ — این درجات حاوی سرب، گوگرد و فسفر هستند تا تشکیل براده را بهبود بخشند و صافی سطح را در ماشینکاری با سرعت بالا افزایش دهند. درجات فولاد آلیاژی شامل ۴۱۴۰، ۴۳۴۰ و ۸۶۲۰ میشوند که استحکام، قابلیت سختشدن و شکلپذیری بالاتری ارائه میدهند و بنابراین برای کاربردهای پرتنش مانند چرخدندهها، شافتها و اجزای انتقال توان مناسب هستند. میلههای براق فولاد ضدزنگ در انواع اتوستنیتی (مانند ۳۰۴ و ۳۱۶) و همچنین درجات مارتنزیتی و فریتی موجود هستند و ترکیبی از مقاومت در برابر خوردگی، صافی سطح استثنایی و دقت ابعادی را ارائه میدهند — ویژگیهایی که برای کاربردهایی مانند فرآوری مواد غذایی، دستگاههای پزشکی و اجزای معماری حیاتی هستند. ابعاد میلهها از ۳ میلیمتر تا ۶۰۰ میلیمتر در قطر متغیر است و اشکال مختلفی از جمله میلههای گرد، مربع، ششضلعی و تخت نیز برای تأمین نیازهای طراحی خاص در دسترس هستند.